Jak już zapewne wiecie określenie Ultras pochodzi od słowa „Ultra” co oznacza „ponad wszystko”. I faktycznie jesteśmy grupą kibiców inaczej patrzących na widowisko sportowe. My nie znajdujemy w meczu tylko statystyk i przekąsek. Nie poddajemy się gdy nasi kolarze mają słabszy okres. „Dumni po zwycięstwie, wierni po porażce”. Kibicem możemy nazwać każdego człowieka przychodzącego na mecz, zasiadającego na trybunie i poddającego się spektaklowi. Więc czy widzimy jakieś różnice w tym jak na mecz przychodzi piknik, a jak kobieta wyczekuje, z niecierpliwością, kolejnego odcinka ulubionego serialu? I właśnie tu powstaje przepaść pomiędzy zwykłymi amatorami pikniku na stadionie, a Ultrasami. Dla nas kibicowanie to nie tylko mecz w niedzielę, lecz to każda chwila spędzona nad projektowaniem, malowaniem oraz pokazywaniem efektu końcowego oprawy. Często ludzie oceniają nas tylko pod kątem samego meczu, nie rzadko zapominając o tym, że dla wielu z nas ultrasowanie jest kolejnym etatem, poza normalną pracą czy szkołą. Zapominają, że aby coś stworzyć potrzebny jest czas i zaangażowanie.

A co ultrasowanie dało mi?
Na pewno rzadziej mówię: „nie umiem, nie potrafię”. Często patrząc na to co wykonali moi koledzy mówię sam do siebie: „kurcze czy to sen czy jawa”. I to właśnie dla takich ludzi warto żyć. Dla ludzi, którzy wiedzą czego w życiu chcą i są wierni swoim ideałom. Pisząc o Ultrasach zastanawiam się czy można stworzyć charakterystykę tego typu kibica. Czy można określić z jakiego środowiska się wywodzi i kim jest prywatnie. Patrząc na Ultra Familiares widzę kibiców z absolutnie każdej części mojego miasta. Jedni słuchają hip hopu inni przepadają za trancem, a jeszcze inni za imprezami techno. Wielu trenuje lub trenowało sztuki walki, a także innego rodzaju sporty. Wolny czas dla Ultrasa to pojęcie względne, bo w sezonie nie ma go zbyt wiele, ale może dlatego potrafimy bardziej docenić umykające sekundy naszego życia.

Więc jaki jest Ultras „po godzinach”?
Jesteśmy normalnymi ludźmi, dla których liczą się podobne wartości, co dla innych, nie związanych z kibicowskim życiem osób. Mamy swoje rodziny, dziewczyny, hobby oraz poglądy polityczne i tu również nie można wytypować jednolitego schematu postępowania typowego Ultrasa. Więc po co tworzymy oprawy? Odpowiedź jest bardzo prosta. Kibicowanie to sztuka, w którym scenariuszem jest życie, czego doświadczamy na co dzień. I to dla nas jest piękne. Te chwile, gdy płoną race, a przeciwnicy oglądając nasze dzieła i słysząc głośny doping widzą, że za tym klubem murem stoją setki, a nawet tysiące osób, dla których nie liczą się wyniki, lecz fakt, że są częścią czegoś wielkiego. Rodziny, z której są dumni i są w stanie poświęcić jej nie tylko swój czas, ale niejednokrotnie dużo, dużo więcej. Oni nie robią tego dla sławy, czy pieniędzy. Robią to by ich rodzina była silna. By ich drużyna była kojarzona z ludźmi, nie poddającymi się nawet mimo złej passy, którzy swoją wiarą sprawiają, że chce się żyć i dają siły do przenoszenia gór.

W tym miejscu chciałbym podziękować wszystkim tym, którzy wspomagają naszą grupę na co dzień. Nie tylko środkami finansowymi, ale też w inny sposób. To Wy jesteście częścią tego pięknego zjawiska jakim jest kibicowanie i to od tej najszlachetniejszej strony.

Autor: Biało Czerwony